کد خبر:4655
تاریخ انتشار:۲۰ شهريور ۱۳۹۲

جواد خورسند/

حیات وحش داراب و زرین دشت را پاس داریم

در حال حاضر فعالیت های پرنده نگری بسیار پیشرفت نموده و علاقه مندان به ایران سفر می نمایند تا از نزدیک دُرّاج، هوبره، میش مرغ، زاغ بور و جیرفتی را از نزدیک مشاهده کنند.

وقتی قصد نوشتن این مقاله را داشتم دستانم می لرزید. چرا؟ دلیل آن واضح است. در مقابل این سؤال که داشتن اقتصادی پویا و مطمئن برای اهالی عزیز و محروم کوهستان داراب لازم است یا حفاظت از چند قلاده پلنگ که وجودشان احتمالاًحمله به کودکی که برای چیدن چند دانه گلخونگ از کیتال خود دور گشته و یا پیرمردی که با پشته ای هیزم در راه بازگشت از جنگل به خانه اش است؟ را دربطن خود نهفته دارد. هرچند در داراب به ندرت شاهد اینگونه حوادث بوده ایم اما نمونه عینی که مربوط به حدود بیست سال پیش است را در اینجا نقل می کنم. دوستی در محمدآباد دارم که روزی در حالی که مشغول کار در باغ خویش بود مورد حمله یک قلاده گرگ قرار گرفت او گرگ را کشت و نهادهای مسئول سر حیوان را جهت انجام آزمایشات به تهران فرستادند که معلوم شد حیوان خوشبختانه هار نبوده است.

با همه این احوال حیف است این آگاهی داده نشود که حیات وحش می تواند به گونه ای مناسب و شایسته ثروت آفرین باشد و موجبات اشتغال را نیز فراهم آورد. البته این مسأله نیاز به حمایت های همه جانبه انجمن های مردم نهاد(NGO) دارد. به عبارتی باغداری محسنات خود را دارد و حیات وحش نیز امتیازات بی شمارخود را.

در بعضی کشورهای آفریقایی در یک محدوده ی مشخص، تعدادی شیر به صورت علمی حفاظت و نگهداری می شوند و اهالی بومی در این راستا به کار گرفته می شود و به جای کشتن شیرها از آنان مثل چشمانشان مواظبت می کنند و در مقابل معیشت روزانه آنها تأمین می شود. اگر جمعیت شیرها به گونه ای افزایش یافت که بایستی تعداد اندکی حذف شوند. افراد ثروتمندی از سایر نقاط با پرداخت هزینه های لازم که مبلغ قابل توجهی است مبادرت به شکار می نمایند.

البته تنها مورد شکار نیست، طبیعت نگری شاخه ای از اکوتوریسم است. کسانی که علاقمندند پلنگی را در طبیعت و یا هو بره ای را در زیستگاه زمستانی اش در داراب و زرین دشت از نزدیک مشاهده کنند باید این امکان برایشان فراهم شود.پرنده ای بسیار زیبایی در کویر داریم به نام» زاغ بور» . این پرنده را پرنده شناسان، پرنده ی یک میلیون دلاری نام گذاری کرده اند. می دانیم رنگ زاغ های ایران غالباً سیاه است با نام علمی PICA PICA که تقریباً 45 سانتی متر طول دارند و پرو بال آنان سیاه و سفید و دمشان دراز است لیکن زاغ بور دارای رنگ نخودی مایل به صورتی با لکه ای سیاه بین قاعده منقار و چشم و یک لکه سیاه بزرگتر در قسمت بالای سینه، دم آن نیز سیاه رنگ است  با نام علمی POdoces pleskeiو به زحمت می توان او را وادار به پرواز نمود. حتی هنگام احساس خطر، دویدن را ترجیح می دهد. در حقیقت بیشتر به هدهد شباهت دارد تا یک کلاغ. زیستگاه این پرنده بسیار زیبا استپ های بیابانی وسیع و بیابان های ماسه ای و دشت های پوشیده از گیاه» قیچ» zygophilyumاست و احتمال دارد در منطقه کوهستان داراب جایی که دشت (کفه) وسیعی است، دیده شود.

در حال حاضر فعالیت های پرنده نگری بسیار پیشرفت نموده و علاقه مندان به ایران سفر می نمایند تا از نزدیک دُرّاج، هوبره، میش مرغ، زاغ بور و جیرفتی را از نزدیک مشاهده کنند. در رابطه با پرنده ی اخیر، یعنی جیرفتی که در داراب به مرغ باغی معروف است در آینده خواهیم نوشت.

همانطور که داراب وزرین دشت اقالیم متنوعی دارند، حیات وحش آنان نیز متنوع است که نیاز به مطالعات علمی و میدانی دارد. و این برعهده جوانان علاقمند این مناطق است که در این ارتباط فعالیت های سودمندی انجام دهند.

              

اخبار مرتبط

نظرات