کد خبر:5948
تاریخ انتشار:۲۵ خرداد ۱۳۹۳

هشدار یک بسیجی در خصوص وضعیت مدرسه 65 ساله رستاق

کوتاهی مسئولین در این مورد فاجعه ای در آینده ای نه چندان دور رقم خواهد زد که راهی برای جبران آن به هیچ قیمتی وجود ندارد و حضور مسئولین رده بالا بعد از این فاجعه دیگر نوشدارویی است بعد از مرگ سهراب!!!

به گزارش خبرنگار داراب آنلاین، یکی از اعضای حلقه صالحین شهید اسلامی نسب رستاق در وبلاگ خود در خصوص وضعیت اسفبار مدرسه ای با قدمت 65 سال نوشت:

دبستان سید جمال لدین اسد آبادی روستای رستاق با قدمتی 65 ساله یکی از سست ترین بناهای مدارسی است که هر لحظه امکان فرو ریختن ساختمان آن وجود دارد ولی کوتاهی مسئولین در این مورد فاجعه ای در آینده ای نه چندان دور رقم خواهد زد که راهی برای جبران آن به هیچ قیمتی وجود ندارد و حضور مسئولین رده بالا بعد از این فاجعه دیگر نوشدارویی است بعد از مرگ سهراب!!!

این بنای قدیمی که در بعضی از خانوادهای این روستا حدود 4 نسل در آن تحصیل کرده اند بنای پوسیده ای است که خانواده های رستاقی را مجبور می کند هر روز با قرآن کودکان خود را راهی مدرسه کنند و با وجود اینکه چند سال پیش با پیگیری های والدین قرار بر ساختن ساختمان جدیدی برای این مدرسه شد ولی مدتی بعد از شروع ساختمان سازی پروژه متوقف شد و کودکان همچنان مجبور به رفتن در این مدرسه می کند.

در زمستان گذشته با بارشی نه چندان شدید قسمتی از سقف کلاسها فرو ریخت و خوشبخانه در زمانی اتفاق افتاد که این کودکان معصوم در کلاس حضور نداشتند و همین اتفاق و اعتراضات شدید والدین آموزش و پرورش را مجبور کرد که ماههای آخر دانش آموزان را در کانکس اجاره ای مستقر کند که محوطه کوچک کانکسها و عدم امکانات یک کلاس حداقلی،خود مشکلاتی داشت ولی با صبوری مردم ولایتمدار رستاق این سال هم به خیر و خوشی تمام شد.به عقیده مردم، قرار گرفتن این مدرسه در جوار امامزاده این روستا از عنایات امام زاده است که تاکنون فرزندانشان سالم هستند.

تعطیلات شروع شده و چند ماه تابستان هم مثل برق و باد می گذرد ولی هنوز خبری از آغاز به ادامه کار ساختمان نیمه ساز این دبستان وجود ندارد.
نمی دانم چرا ما تا زمانی که اتفاقی جبران ناپذیر نیفتاده به خودمان نمی آییم.این در صورتی است که چندی پیش ، اداره آموزش و پرورش شهرستان داراب همایش خیرین مدرسه ساز برگزار کرد تا مدرسه ای دیگر در خود شهر بسازد و انگار نه انگار که در یکی از روستاهای تحت پوشش این اداره کودکان معصومی چشمانشان به دستان این مسئولین دوخته شده تا برایشان کاری کنند.

البته زمزمه هایی برای جابه جایی دبستان دخترانه در دبیرستان پسرانه این روستا هست که اگر این اتفاق بیفتاد و دانش آموزان دبیرستانی مجبور به ترک دبیرستان و رفتن به ساختمان مدرسه راهنمایی شوند، خود فاجعه ای دیگر خواهد بود. چون مدرسه راهنمایی در حاشیه جاده ترانزیتی داراب-بندعباس قرار دارد و سوانح جاده ای در این منطقه کم نیست و این جابه جایی بر آن خواهد افزود.

همه ما والدین دانش آموزان رستاقی از شما مردم ایران تقاضای کمک داریم تا ببینیم بهانه این کوتاهی ها واقعا نبود بودجه است! راستی اگر این مدرسه در شهر بود همین طور مردم صبور بودند و مسئولین بی خیال! ولی بدانید گنجایش صبر آدمی هم حدی دارد...

اخبار مرتبط

نظرات